زبان و زبان شناسی


آرشيو مطالب

امرداد ۸٩

موضوعات

()

لینک دوستان

حرفه ای ترین قالب هاي وبلاگ

انجمن زبان شناسي ايران

پژوهشكده ي زبانشناسي

وبلاگ زبانشناسي و زبان

http://linguistlist.org/

http://web.mit.edu/linguistics/index.html

وبلاگ زبانشناسي همگاني

يك نظر جديد

كنفرانس هاي بين المللي زبانشناسي


نويسندگان

نگار واعظ زاده


صفحات وبلاگ

درباره وبلاگ



درباره :
پروفایل مدیر : نگار واعظ زاده

امکانات جانبی
» تعداد بازديدها:
» کاربر: Admin




مطالب پیشین

شکل گیری زبان فارسی اثر ژیلبرلازار

اطلاعیه


تبلیغات


تبلیغات



شکل گیری زبان فارسی اثر ژیلبرلازار

- بیست سال پیش در مجموعه ی مقالاتی که به کوشش گروهی از پژوهشگران در یک جلد به خاطره ی و. مینورسکی اهدا شد، مقاله‌ای به چاپ رساندم که در آن ضمن تجزیه و تحلیل مقدمه ی ابن مقفع درباره ی زبان‌های ایرانی، بر معانی گوناگون نام‌های پهلوی، پارسی و دری تاکید کردم (لازار، ١٩۷١). من موضوع یاد شده را بدین مناسبت برگزیده بودم که در میان مباحث فراوان مورد علاقه مینورسکی، تاریخ زبان‌ها همواره یکی از موضوع‌هایی بود که توجه او را به خود جلب می‌کرد. اکنون که داده‌های تازه امکان تکمیل این مقاله را به من می‌دهد، خوشوقتم که آن را به نشانه ی احترام، همراه با درودهای دوستانه به تاریخدان دیگری که او هم علاقه ی ویژه ای به تاریخ زبان‌ها ابراز می‌دارد، پیشکش کنم.

٢- مقدمه ی ابن مقفع با بیانی کم و بیش مشابه از طریق الفهرست ابن ندیم، مفاتیح العلوم خوارزمی و معجم البلدان یاقوت به دست ما رسیده است. لفظ "پهلوی" در این نوشته بی تردید بر زبان پارتی دلالت می‌کند، بنابراین بدان نمی‌پردازیم. درباره "پارسی" گفته شده است که زبان موبدان، دانشمندان و امثال آنان و همچنین زبان فارس است و اما "دری" (منسوب به «در»)، زبان دربار و «شهرهای مداین» است. اما این نوشته ضمن بحث درباره دری می‌افزاید که «در میان زبان‌های گفتاری مردم خراسان و مشرق، زبان گفتاری مردم بلخ است که بر دیگر زبان‌ها غلبه دارد».

 اما این توصیف‌ها خالی از ابهام نیست. "پارسی" به طور قطع نام فارس میانه ی ادبی است که ما آن را به طور سنتی، بر اثر یک خطای شگفت اما بسیار دیرسال، "پهلوی" می‌نامیم. "دری" همان فارسی است یا به عبارت به تر، بنا به نوشته ی ابن مقفع «زبان گفتاری مشترک حوزه‌ای است که از آن ناشی شده». این زبان از پایان دوره ی ساسانیان در پایتخت و بسیار فراتر از آن، در بخش وسیعی از کشور شاهنشاهی گسترش یافته بود. این زبان که کاربرد آن به زبان گفتاری محدود می‌شد، صورت تحول یافته ی خودمانی‌تر از فارسی میانه بود. من در مجموعه ی سال ١٩۷١ نوشتم:

 "دری"، زبان پایتخت و دربار پادشاهی، زبان گفتاری مشترکی است که از دیدگاه گویش‌شناسی از "پهلوی" [پارتی] و بیش تر به دلایل سبک‌شناسی از "پارسی" متمایز می‌شد (برگ ١١۴).



کلمات کلیدی :
» ادامه ی مطلب

نوشته شده توسط نگار واعظ زاده در ۱۳۸٩/٥/۳

نظرات ()



اطلاعیه

اطلاعیه

دوستان، عزیزان، اساتید و دانشجویان بسیار بسیار عزیز سلام

وبلاگ زبانشناسی تنها برای بیان نظرات علمی شما راه اندازی شده است. مشتاقانه منتظر مقالات و مطالب علمی شما هستیم.

با تشکر بسیار فراوان



کلمات کلیدی :

نوشته شده توسط نگار واعظ زاده در ۱۳۸٩/٥/٢

نظرات ()




Powered By persianblog.ir Copyright © 2009 by linguists88 This Themplate By Theme-Designer.Com